صدا...صدای جوانی...

میان عاشق و معشوق تمام توهمات دنیا جاری است

ای فرستاده سلامت به سلامت باشی
غمم آن نیست که قادر به غرامت باشی
گل که دل زنده کند بوی وفایی دارد
تو مگر صاحب اعجاز و کرامت باشی
خانه ی دل نه چنان ریخته از هم که در او
سر فرود آری و مایل به اقامت باشی
دگرم وعده ی دیدار وفایی نکند
مگر ای وعده به دیدار قیامت باشی
شبنم آویخت به گلبرگ که ای دامن چاک
سزمت گر همه با اشک ندامت باشی
می کنم بخت بد خویش شریک گنهت
تا نه تنها تو سزاوار ملامت باشی
ای که هر گز نکند سایه فراموش تو را
یاد کردی به سلامم به سلامت باشی

+نوشته شده در پنجشنبه 1385/07/27ساعت15:13توسط ستاره |

روزی که آمدیم این چنین نبوده ایم

اشاره های لعنت زمین به ما نبوده است

حجم باد در غرور دست های ما تیرگی نداشت

صدای پایمان برای کوچه آشناست

ولی پرندگان با حضورمان غریبه اند

به باختی نشسته ایم

که فصل کوچ فرصتی نداشتیم

ما بهشت را ندیده زود با جهنم آشنا شدیم

سوختیم و هیچ کس ندید

قصه ی درخت های سیب را

قصه ی زوال ما عجیب نیست

بی تو در می یابم

چون چناران کهن

از درون تلخی واریزم را

کاهش جان من این شعر من است

آرزو می کردم

که تو خواننده ی شعرم باشی

نه... دریغا...هرگز

باورم نیست که خواننده ی شعرم باشی

کاشکی شعر مرا می خواندی

+نوشته شده در پنجشنبه 1385/07/13ساعت19:52توسط ستاره |